Mga kapatid, kay dakila ng utos na mahalin ang kapwa — ang kabuuan ng pag-ibig! Ngunit sinasabi ko sa inyo: “Huwag kayong magalit,” sapagkat ang sinumang mamaliit sa kanyang kapatid ay hahatulan ng Sanhedrin. Ngunit ang sinumang tumawag sa kanya na hangal, ang sinumang nakapanakit sa kanya at humadlang sa misyong ipinagkatiwala ko sa kanya, ay hahatulan ng Diyos.
Walang saysay ang pag-aalay sa dambana kung hindi mo muna isinakripisyo ang iyong mga hinanakit sa loob ng iyong puso alang-alang sa pag-ibig sa Diyos at hindi mo pa naisasagawa ang ritwal ng pagkatutong magpatawad.
Kaya naman, kung ikaw ay mag-aalay na sa Diyos, at alam mong nagkasala ka sa iyong kapatid o may kinikimkim kang hinanakit dahil sa kanyang pagkakamali, iwanan muna ang iyong alay sa harap ng dambana; isakripisyo muna ang iyong sariling pagmamataas, at saka lamang iharap ang iyong alay.
Ang mapayapang pakikipagkasundo ay laging pinakamabuting hakbang. Ang hatol ng tao ay hindi maaasahan, at ang mga matigas ang ulong sumusuway dito ay maaaring matalo sa kanilang kaso at mapilitang magbayad sa kanilang katunggali hanggang sa huling barya — o magdusa.
Sa lahat ng bagay, itingala ang inyong paningin sa Diyos at tanungin ang inyong sarili: “May karapatan ba akong gawin sa iba ang hindi ginagawa ng Diyos sa akin?” Sapagkat ang Diyos ay hindi kasingbagsik at kasingtigas ng ulo ninyo. Sa aba ninyo kung ganoon Siya! Walang sinuman ang maliligtas. Nawa'y ang pagninilay na ito ay magdala sa inyo sa banayad, mapagpakumbaba, at mahabaging damdamin. At hindi kayo kukulangin sa gantimpala ng Diyos, dito at sa kabilang buhay, at dakila ang Kanyang katarungan.
Ang inyong Panginoon.
Pagninilay sa mensahe:
Binigyan tayo ni Jesus ng isang talata mula sa Ebanghelyo na nararapat basahin nang mahinahon, pagnilayan, at pagkatapos ay isabuhay. Kakailanganin nating magbigay ng ulat sa Diyos sa tuwing nagagalit tayo sa ating kapatid, kaibigan, o katrabaho. Mas magiging mabigat ang hatol ng Diyos kung tatawagin pa nating “baliw” ang isang alagad o propeta ng Panginoon.
Ang hinihiling ni Jesus sa atin ay magpatawad, talikuran ang ating pagmamahal sa sarili, ang ating pagmamataas, ngunit higit sa lahat, ang ating kapalaluan — ang pinakamabigat na kasalanan, na siyang nagmarka kay Satanas sa sandali ng kanyang paghihimagsik laban sa Diyos.
Dapat tayong maging mapagpakumbaba, maamo, at mahinahon, at palaging humanap ng pakikipagkasundo sa mga hidwaan, habang iniiwasan ang pakikipagtalo sa lahat.
Kapag naririnig nating sinasabi ng mga tao na, “Hindi makatarungan ang Diyos,” alalahanin natin ang mga salitang ito ni Jesus: kung ang Diyos ay makatarungan lamang, walang sinuman ang maliligtas. Ngunit ang Diyos ay maawain; Siya ay pag-ibig, at bago Siya kumilos bilang hukom, binibigyan Niya tayo ng kalayaan, sa pag-asang babalik tayo sa Kanya nang may pusong katulad ng Kanya.
Pinagmulan: ➥ LaReginaDelRosario.org