Ngayong umaga, dumating ang Anghel at muli akong dinala upang makipagkita sa Mahal na Ina. Mukha siyang napakabata, mga labinlima o labing-anim na taong gulang.
Pinuri ko Siya at sinabi, “Oh, aking magandang Ina. Napakaganda Niyo po ngayon.”
Ngumiti Siya at nagsabi, “Valentina, salamat sa pagkilala sa Akin. Alam mo ba na nililibot ko ang mundo ngayon upang tipunin ang mga mapapait na panalangin at rosaryo na iniaalay ng mga tao sa Akin. Ang mga tao ay hindi tunay na deboto.”
“Mapapait?” isip ko
Pagkatapos, ipinakita sa akin ng Mahal na Ina ang maraming lemon, malalaki at dilaw na mga lemon.
Sabi Niya, “Nakikita mo kung gaano kapait ang isang lemon? Ganyan ang pag-akyat ng panalangin sa Langit. Mapapait na panalangin!”
Napagsigaw ako, “Oh, Mahal na Ina!”
Itinuro Niya ako nang may mapagmahal na awtoridad ng isang ina at sinabi, “Isulat mo rin iyan.”
Malumanay akong nagtanong, “Mahal na Ina, kailangan ko po ba itong isulat? Hindi ito magugustuhan ng mga tao kapag isinulat ko ang ganitong mensahe.”
Sumagot Siya, “Oo, kailangan mong isulat at sabihin sa kanila ang lahat ng ipinapakita Namin sa iyo. Kailangan mong sumunod sa Amin. Kung labis na nakakasakit ang mga tao sa Diyos, bakit hindi mo sasabihin sa kanila at ipapaalam kung ano ang ginagawa nila sa Diyos? Kung hindi, walang sinuman ang magbabagong-loob at magbabago. Hikayatin ang mga tao na manalangin nang wasto mula sa kanilang puso, na maging tunay at tapat na deboto sa Diyos at sa Amin, dahil Siya ay labis na nasasaktan.”
Pagkatapos ay umalis kami at pumasok sa isang silid na mukhang bahay. Sa loob, may isang maliit na Bata na tumakbo papunta sa akin at niyakap ako, at niyakap ko rin Siya pabalik. Agad kong nalaman na Siya ang maliit na Panginoong Hesus.
Umiiyak Siya. Tunay Siyang umiiyak, habang dumadaloy ang mga luha sa Kanyang mukha. Niyakap ko Siya at inaliw.
Nagtanong ako, “Oh, bakit Po Kayo umiiyak? Huwag na Po kayong umiyak. Magiging maayos din ang lahat.”
Tunay na nagdurusa ang ating Panginoong Hesus kapag ayaw magbalik-loob at lumapit ng mga tao sa Kanya. Kaya dapat nating sikaping magtuon ng pansin sa pagdarasal mula sa ating mga puso upang aliwin ang Diyos.
Hindi lahat ng dasal na binibigkas ng mga tao ay nakakaabot nang maganda sa Langit. Marami ang mga "maasim" na dasal dahil hindi sila tapat o hindi ito mula sa puso. Mas mabuting magsabi ng maikling dasal at pagnilayan ang mga salita nang may kapayapaan. Alam ng Diyos ang iyong puso, hindi lang ang iyong mga salita.
Hindi pa kailanman nagsalita sa akin ang Mahal na Ina tungkol sa pagtitipon ng mga maasim na dasal noon.
Pinagmulan: ➥ valentina-sydneyseer.com.au