دخترم، بگوی:
دعای من بیوقفه بود و هنگامی که در اتاق کوچک خود دعا میکردم و به خدا ستایش میگفتم، فرشتهای از آسمان با عنوان فرستادهٔ خداست ظاهر شد؛ او نزد من آمد، سجده کرد و مرا سلام کرد: «سلام بر تو مریم ملکه ما; فیتت تو را در نعمتی پر کرده است. همهی آسمان برای ‘بله’ تو منتظر هستند تا ارادهٔ خدا به انجام برسد.»
در برابر چنین اعلامی بزرگ، که بسیار مورد آرزوی من بود اما چیزی بود که خودم را انتخاب شده نمی�دیدهام، شگفت زده و برای لحظهای تردید کردم؛ ولی فرشتهٔ خدا به مرا گفت: «ترس نکن ملکه ما; تو در نظر خداست. تو محبوب خالقت هستی؛ بنابراین تا پیروزی حاصل شود ‘بله’ خود را بگو.» من ‘بله’ گفتم و با عجبه بزرگ دو ‘بله’ یکدیگر را درآمیختند، و کلمهٔ الهی به درونم آمد; بدینسان معجزهٔ بزرگی از تناسخ انجام شد.
تفکر بر پیام:
امروز مریم ما به ما هدیهی این روایت زیبای لحظهٔ بشارت را داده است.
خدا وارد زندگی روزمره یک دختر جوان میشود با طرحی عظیم، اما تا آنکه انجام شود منتظر ‘بله’ آزادانه مریم است: «برود ارادهٔ تو.» خدا هیچگاه ما را مجبور نمی�دیده؛ او به ما آزادی میبخشد حتی برای اشتباه کردن.
با انتخاب آزادانهٔ مریم، خدا اجازه داد تنها فرزندش تناسخ یابد. در پیوند با پیام دیروز، اهمیت تکبر دوباره ظاهر شد و مریم نماد آن است («برای که بر زرتکبیر خادمان خود نگاه کرده است»، ما در مغنیت میگوییم)؛ این همان چیزیست که او را ملکه میسازد، غیرقابل لمس از سوی شیطان و بنابراین همیشه پیروز بر وی.
منبع: ➥ LaReginaDelRosario.org