Kapatid ko,
Tinuruan kita na huwag magreklamo kung ang isang sip ay baso at tsaa — ibinigay hindi lamang sa iyong bibig kundi madalas din sa iyong puso, na humihingi ng pag-ibig at natatanggap ng walang hanggang insulto.
Alalahanin mo na ang iyong Hesus ay may puso na napuno ng pinakamalinaw at mapait na haluan. Tinuruan kita kung sino ang tawagin sa mga oras na dumarating ang sakit sa iyo at parang lahat, kahit si Dios, ay nag-iwan ka.
Nakaligtas ako sa pamamagitan ng pagkakabit sa Ama, subalit nanawagan pa rin ako sa Kanya. Ito ang dapat ninyong gawin, O mga anak, sa panahon ng pagsusubok at luha. Kahit parang malayo si Dios sa iyo, manawagan ka pa rin sa kanyang tulong. Bigyan mo Siya ng pag-ibig na may katuturan palagi, at bibigay Niya sa iyo ang mga regalo Niya. Hindi ba'y yun ang hiniling ninyo; sila ay iba pang mas makabuluhan para sa inyo.
Tiyakin mo si Hesus at iyong Ama; mahal Kita niya at nagpapala Siya sa iyo.
Palaging manampalataya dito: Nagbibigay ng ganti ang Dios sa mga nananalig sa kanyang Kabutihan.
Subalit bago magsalita ng huling salita — kung saan pinagsama-samang sakit na nagdudulot ng paghihirap at kasiyahan dahil nakakuha ako ng Buhay para sa inyo — sinabi ko ang pangungusap: “Ama, sa iyong mga kamay ko ay ipinagkatiwalaan Ko ang aking Espiritu.”
Walang kailangan siyang Divino ng Awra. Siya ay ang Diwang Diyos at Walang Kasalanan ng Anak, ng Ama, at ng Immaculate.
Ngunit gusto kong turuan kayo na mayroong isang bagay lamang sa buhay na mahalaga at mas mahalaga pa sa buhay: ang espiritu. Kailangan nito lahat ng pag-iingat mo habang ikaw ay nabubuhay at sa oras ng kamatayan. Lahat ng iyong pinagmamalaki dito sa mundo ay mga bagay na namamatay kasama ng laman. Walang sumusunod sayo papunta sa susunod na buhay. Ngunit ang espiritu ay nananatili; ang espiritu ay nagdaan bago ka, at ito ang espiritu na nakatayo sa harap ng Hukom at tumatanggap ng unang paghuhusga. Binabati kita.
Ang iyong Guro.
Pag-iisip tungkol sa mensahe:
Muli, si Jesus ay lumitaw bilang ang Guro upang mapaligaya ang mga sakit ng ating puso, na pagtitiwala at pagsasama-samang nararamdaman natin sa mahirap na sandali ng buhay, kung kailan naghahanap tayo ng kaunting pag-ibig pero nakakakuha lamang ng insulto.
Ano ba ang dapat nating gawin kapag ang sakit ay tumutukoy sa pinto ng ating puso, kapag kami'y naghihirap, at hindi natin maiiwasan na umiyak dahil sa lahat ng nakaranas natin? Kailangan naming IMITAHIN SIYA, gawin ang ginawa Niya sa Krus: tumawag kay Dios Ama, ipakita Sa Kanya ang aming pag-ibig bilang mga anak, at walang-kondisyong tiwala, alam nating bilang isang mabuting Ama na siya ay bibigay sa amin ng magandang bagay at makakatulong para sa amin — kahit hindi ito ang hiniling natin o sinasabi naming makakatulong.
Sa huli, tinuturo ni Jesus sa ating lahat na ang espiritu lamang ang mahalaga, na diwinaling hangin na umiiral pa bago tayo ipinanganak at magpapatuloy pang umiiral kahit matapos mamatay ang aming mga katawan. Ang espiritu natin ay siya ring nakatayo sa harap ng Dios, nagdadalang-kahon ng buong pagganap ng ating kabutihan at kasalanan, upang mahusga.
Maging dahilan ang tiwala na inilagay ni Jesus sa akin para sa lahat, dahil ang kanyang hiniling ay maipamahagi natin ang aming pansin lamang kay Kanya at sa Ama, at bawat isa sa amin ay magpabuti ng pag-iingat sa ating sarili.
Source: ➥ LaReginaDelRosario.org