இரவு நேரத்தில், எனது இரண்டு கால்களிலும் ஏற்பட்ட வலியால் நான் மிகுந்த துன்பத்தை அனுபவித்தேன்.
காலையில், ஏழு மணி அளவில், நான் பிரார்த்தனை செய்து கொண்டிருந்தபோது, தேவதூதர் வந்து என்னை சொர்க்கத்திற்கு அழைத்துச் சென்றார். நாங்கள் ஒரு அழகான கட்டிடத்திற்கு வந்தோம், உள்ளே சென்று ஒரு அறைக்குள் நுழைந்தோம்.
உள்ளே அழகாகத் தயார் செய்யப்பட்ட ஒரு மேஜை இருந்தது, அதில் ஒரு ரொட்டி, சில அழகான பிஸ்கட்டுகள் மற்றும் கேக்ஸ் இருந்தன. புனிதர்களான ஒரு குழுவினர் அருகில் கூடியிருந்தனர். பிதாவாகிய இறைவன் அங்கே இருந்தார். அவர் மிகவும் உயரமாகவும், முதிர்ச்சியான தோற்றத்துடனும், மகிழ்ச்சியாகவும் இருந்தார்.
எல்லோரிடமும் பேசிய அவர், “உலகெங்கிலும் உள்ள எனது அனைத்து ஆயர்களையும் நான் சந்திக்கப் போகிறேன் என்பதை உங்களுக்குச் சொல்லவே இன்று நான் இங்கே இருக்கிறேன்” என்றார்.
நான் நம் ஆண்டவரிடம் திரும்பி, “அவர்கள் அனைவரும் நல்லவர்களா? அவர்களைக் கண்டு நீங்கள் மகிழ்ச்சியாக இருக்கிறீர்களா?” என்று கேட்டேன்.
அவர் பதிலளித்தார், “அனைவரும் இல்லை. சிலர் நல்லவர்கள், சிலர் இல்லை, ஆனால் நான் இன்னும் அவர்கள் அனைவரையும் நேசிக்கிறேன். ”
நம் ஆண்டவர் பல்வேறு ஆன்மீக விஷயங்களைப் பற்றி அந்த முழு குழுவிற்கும் தொடர்ந்து பேசிக்கொண்டிருந்தார்.
திடீரென்று, பிதாவாகிய இறைவன் அவரைப் பின்தொடருமாறு எனக்கு சைகை காட்டினார். அவர், “வா, வா. இந்தத் திசையில் திரும்பு. நான் உனக்கு ஒன்றைக் காட்ட விரும்புகிறேன்” என்றார்.
நான் திரும்பியபோது, என் முன்னால் ஒரு காட்சி தோன்றியது. ஸ்லோவேனியாவில் உள்ள க்னேசாக் (Knežak) கிராமத்தை நான் உடனடியாக அடையாளம் கண்டுகொண்டேன். நான் மேலிருந்து அதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தேன். அந்த கிராமம் சூரியனால் அல்ல, ஒரு பிரகாசமான பரலோக ஒளியால் ஒளிரத் தெரிந்தது.
நம் ஆண்டவர், “இந்த இடத்தை உன்னால் அடையாளம் காண முடிகிறதா?” என்று கேட்டார்.
பரபரப்புடன் நான், "ஓ ஆம், ஆண்டவரே, அதுக்நெழாக்! நான் ஞானஸ்நானம் பெற்ற தேவாலயம் அங்கிருக்கிறது. கிராமத்தின் மேல் எவ்வளவு அழகான ஒளி!" என்று பதிலளித்தேன்.
"ஆண்டவரே, க்நெழாக்கில் உள்ள தேவாலயம் எனது முக்கியப் பங்காகும், அங்கேதான் நான் ஞானஸ்நானம் பெற்றேன், எனது முதல் நற்கருணை மற்றும் உறுதிப்படுத்தல் அருளைப் பெற்றேன். நான் அங்குதான் வேதவசனக் கல்வியைப் பெற்றேன். உள்ளூர் குரு எங்களது ஆசிரியராக இருந்தார். நான் வாழ்ந்த பாச் என்ற கிராமம் க்நெழாக்கில் இருந்து ஒரு கிலோமீட்டர் தொலைவில் மட்டுமே உள்ளது."
எனது கோணத்திலிருந்து, எனது கிராமமான பாச்சை என்னால் பார்க்க முடியவில்லை.
நான் சொன்னேன், "ஆண்டவரே, க்நெழாக் கிராமத்தில் உள்ள வீடுகள் அதன் பின்னால் இருக்கும் எனது பாச் கிராமத்தின் பார்வையை மறைக்கின்றன. நான் வளர்ந்த மற்றும் பிறந்த வீடு அங்கிருக்கிறது."
அவர், "எனக்கு அது தெரியும்" என்றார்.
அவர் என்னைப் பார்த்து மகிழ்ச்சியுடன், குரலை உயர்த்தி, "வலென்டினா பிறந்த மற்றும் வளர்ந்த இடம் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டதாக இருக்கட்டும்! அது ஆசீர்வதிக்கப்படட்டும்!" என்றார்.
"வலென்டினா பிறந்த மற்றும் வளர்ந்த இடம் ஆசீர்வதிக்கப்பட்டதாக இருக்கட்டும்" என்று அவர் மீண்டும் கூறினார். எங்கள் ஆண்டவர் இதை சில முறை மீண்டும் கூறினார்.
க்நெழாக் பற்றிய தரிசனம் முடிந்தபோது, பிதாவாகிய கடவுளும் நானும் திரும்பித் திரும்பியபடி மேஜைக்குச் சென்றோம்.
மேஜையில் இருந்த கேக்கை நான் பார்த்துவிட்டு, ஒரு சிறிய துண்டு சுவைக்க முடிவு செய்தேன். அது ஸ்பான்ஜ் கேக் போன்ற ஆனால் அதைவிட மிகவும் லேசான, மிகவும் மென்மையான அமைப்பைக் கொண்ட இளஞ்சிவப்பு மற்றும் வெள்ளை நிறக் கேக் ஆகும். நான் ஒரு வெள்ளைத் துணியில் வைத்து எனது இடது கையில் ஒரு சிறிய துண்டு கேக்கை எடுத்தேன். ஒரு சிறிய துண்டை உடைத்துச் சாப்பிட்டேன். ஓ, அதன் சுவை எவ்வளவு அற்புதமாக, எவ்வளவு மென்மையாக இருந்தது!
பிதாவாகிய தேவன் எனக்கு அருகில் நின்று, நான் என் கையில் வைத்திருந்த மீதமுள்ள கேக்கை எடுத்துச் சாப்பிட்டார்.
அவர், "உனக்கு இது பிடித்துள்ளதா?" என்று கேட்டார்.
நான், "ஓ, இது அழகாக இருக்கிறது," என்று பதிலளித்தேன்.
அவர், "நீ பார்க்கிறாயா? நாம் எப்போதும் எல்லாவற்றையும் ஒன்றாகப் பகிர்ந்து கொள்கிறோம். நாம் ஒன்றானவர்கள். பயப்படாதே. நீயும் நானும் ஒன்றானவர்கள், யாராலும் நம்மைப் பிரிக்க முடியாது," என்றார்.
பிறகு பிதாவாகிய தேவன் அனைவரிடமும் மீண்டும் பேசி, "இப்போது, நான் உலகத்திலுள்ள எனது அனைத்து ஆயர்களையும் நேரில் சென்று சந்திக்க வேண்டும் — மேலும் நானே ஆயன். நான் குரு, நான் தேவன், நான் எல்லாமே." என்றார்.
"ஆண்டவரே, நீர் என்றென்றும் புகழப்படவும் நேசிக்கப்படவும்ட்டும்! உமக்கு நன்றி கூறி உன்னை மிகவும் நேசிக்கிறேன்," என்று நான் சொன்னேன்.